Loading ...
Bu Yazıyı Favorilerine Ekle
Karanlıktaymışlar.
Ä°ki embriyo, bir ana rahminde…
Her ÅŸeyden habersiz bekleÅŸiyorlarmış, sudan bir beÅŸiÄŸin içinde…
Sarılıp birbirlerine, karanlıkta uyumuÅŸlar öylece…
Haftalar geçmiş, ikizler gelişmiş.
Elleri, ayakları belirginleşmiş.
Gözleri çıktıkça meydana,
Ä°kisi de çevrede olup biteni fark etmiÅŸ…
Ne rahat, ne güvenli bir dünyaymış bu…
Sıcak, ıslak, sevgi dolu…
‘Öyle güzel bir dünyada yaşıyoruz ki’ demiÅŸler, ‘…bize ne mutlu…’
Gel zaman git zaman, çevreyi keşfe girişmişler.
Bu karanlık dünyayı ve hayatın kaynağını deşmişler.
Onları besleyip büyüten kordonu fark edince
O kordonla kendilerini var eden Anne’lerine şükretmiÅŸler.
Sonra başlamış bir varoluş tartışması:
‘Buraya nereden geldik, biz nasıl olduk’ diye sormuÅŸ ikizler…
‘Annemiz’ demiÅŸ biri, ‘O bizi var etti, bize can verdi.’
‘Ne biliyorsun’ diye itiraz etmiÅŸ öteki, ‘Sen hiç Anneni görmedin
ki…’:
‘Belki de o sadece zihnimizdedir. Anne inancı bizi rahatlattığı için
uydurduÄŸumuz bir ÅŸeydir.’
Süredursun ana rahmindeki tartışma, ikizler büyüyüp gelişmişler.
Rahme sığmaz olup tekmeleşmişler.
Artık parmakları ve kulakları varmış kerataların…
Büyüdükçe anlamışlar ki, yolun sonu yakın…
Gün gelecek, bu güzelim hayat bitecek;
Karanlık bir yolculuk, onları bir başka diyara çekecek.
‘- Buradaki hayatımızın sonuna yaklaşıyoruz’ diye fısıldamış
ikizlerden biri efkarla…
‘- Ben gitmek istemiyorum’ diye diretmiÅŸ öteki; ‘doyamadım ki daha
hayata…’
‘- Ama mukadderat alnına yazılandır; dua et, belki doÄŸumdan
sonra hayat vardır.’
SormuÅŸ karamsar olan:
‘- Bir gün bize hayat veren kordon kesilecek. Ondan sonra
başımıza neler gelecek?’
Şiirle cevaplamış iyim ser olan:
‘Birçok giden/ memnun ki yerinden/ çok seneler geçti/ dönen yok
seferinden…’
Ve günlerden bir gün, yer sarsılmış, duvarlar kasılmış.
Dayanılmaz sancılarla ikizler beklenen günün geldiğini anlamış.
Buruşuk kollarıyla birbirlerine son kez sarılıp vedalaşmışlar.
Ve ‘ömrümüz bitti’ diye çığlık çığlığa aÄŸlaÅŸmışlar.
Azrail sandıkları bir el kesmiş onları hayata bağlayan kordonu,
Ağlaya ağlaya karanlık bir koridordan öbür hayata çıkmışlar.
hayatı sadece dünyadan ibaret sananlar
gibi, yaşamlarının sadece ana rahminde olduğunu ve doğunca öleceklerini
sanıyorlar..
Kimbilir belkide bizde
yanılıyoruz onlar gibi..
Ölünce ölmüş değil,
belkide doÄŸmuÅŸ olacaz..
Nerden bilebiliriz ki!
Can DÃœNDAR
BU YAZIYA PUAN VERiN...
Benzer Yazılar:
- BENDE ” GÄ°TSEM ” DÄ°YORUM … Gitmek Bugünlerde herkes gitmek istiyor. Küçük bir sahil kasabasına, Bir...
- Burcunuza göre seks hayatınız – ikizler (21 Mayıs – 21 Haziran) DeÄŸiÅŸken bir karaktere sahip olan Ä°kizler, karşısındakine sanki her birlikteliÄŸinde...
Benzer yazılar Yet Another Related Posts Eklentisini ile listelendi.
