Loading ...
Bu Yazıyı Favorilerine Ekle
Biri olmadan, öbürü olmazmış. Bu böylece yazılsınmış.Bir Rus köyü’nde iki balık yaÅŸarmış. Biri turuncu ve Ä°ri, öbürü korkak ve Ä°nce. Bütün çiftler de böyledir biraz düşününce.
Ä°ri sormuÅŸ birgün. ‘Madem bütün bu denizler birbirine baÄŸlı, niye biz seninle sadece bu kıyıdan ötekine yüzüp duruyoruz? Kendimizi bir akıntıya bıraksak, yeni sularda yüzsek, baÅŸka balıklar yesek daha mutlu olmaz mıydık?’ Hak verdi Ä°nce. Ä°nceliÄŸinden sırf. Çünkü onun mutluluÄŸu için, Ä°ri ve o kıyı yeterlidir. Gerisi hava su deÄŸiÅŸikliÄŸidir ki, insan bundan beslenemez. Balıklar hiç…
Katıldı yine de, düştü Ä°ri’nin peÅŸine. Akıntıya bıraktı kendini. Bunlar beraberce, Ä°stanbul ve Çanakkale boÄŸazlarını geçtiler. Geçerken eÄŸlendiler. Fakat bir balıkçı, akÅŸam yavrularına balık götürmek için suya aÄŸ atmıştı. Ve bizimkiler farkına varmadan bu aÄŸa takıldılar. Daha doÄŸrusu Ä°ri takıldı. Ä°ri ya. Ä°nce de sıyrılıp çıktı. Ä°nce ya, bırakıp gitmedi. Hem inceydi hem aşık. Kemirip aÄŸları, kurtardı Ä°ri’yi. ‘E, tabi, ben bu aÄŸlara takılacak kadar güçlü kuvvetli deÄŸilim, eriyip gidecek gibiyim’ diyerek, onun gururunu da okÅŸadı. AÅŸkta, en yanlış ÅŸeyler bile mantıklı gelir insana. Tabi balıklara da… Çünkü aÅŸk, suyun içinde de aÅŸktır.
Derken, bizimkiler soÄŸuk denizlere kavuÅŸtular. Fakat Ä°nce, alışık deÄŸildi bu serin sulara ve hastalandı. Pulları dökülüyordu hergün ve gün geçtikçe daha da yavaÅŸladı. Hatta durdu birgün. AtlantiÄŸin ortasında. Ya döneceklerdi ve Ä°nce kurtulacaktı. Ya da tek bedene düşeceklerdi. Çünkü herkesin Küba’ya kadar yüzecek nefesi kalmayabilir. Hele hastaysa. Ä°ri, Küba’ya gitmeyi seçmeden önce, biraz düşündü. O düşündüğü süre kadardı sevgisi, ki o da çok sayılmazdı. En baÅŸta sıkılan oydu köyün kıyısından. Demek aslında gitmek istiyordu Ä°nce’sinin yanından. Ama bizimki bu durumu anlamadı. Ve onunla Küba’ya varmak için son çabalarla yüzdü. Ä°nsan, sevdiÄŸiyle geçen zamana doyamadığı kadar aşıktır. Balıklar da…
‘Ä°ki dakika daha beraber yüzmek, tek başına saÄŸlığına kavuÅŸmaktan iyidir’ bile dedirtir aÅŸk insana. DedirttiÄŸi gibi Ä°nce’ye. Ä°ki dakika kadar yüzdü ve öldü. Yukarı doÄŸru çıkarken zayıf gövdesi, kılçıklarına kadar mutluydu ve gülüyordu. Koca bir balina onu yuttu, bunu da biliyordu. Ä°ri, tek kaldı ama, suyun ucunda Küba vardı. Var gücüyle yüzdü. Ä°nce’yi unuttu. Ä°nce’yi unuttuÄŸu kötü oldu. Çünkü onlar birbirlerine 5 saniyede bir, nereye gittiklerini hatırlatıyorlardı ve ÅŸimdi 10 saniye geçmiÅŸti ve katiyen hatırlamıyordu. Ne Ä°nce’yi, ne Küba’yı ne de adının Ä°ri olduÄŸunu. Ä°nsana adını baÅŸkaları hatırlatır, balıklara da…
O yüzden kayboldu derin sularında AtlantiÄŸin. Ve koca bir balina onu da yuttu. Fakat mucize bu ya, balinanın midesinde Ä°nce’yi buldu. MeÄŸer onları yutan aynı balinaymış, Ä°nce ölmemiÅŸmiÅŸ, tam tersi midenin sıcaklığında dirilmiÅŸmiÅŸ. Ama oradan çıkarsa ölecek. Ä°ri de oradan giderse, nereye gittiÄŸini ve adını unutucak. O yüzden, artık ikisi de buradalar. Ne fark eder. Ä°nsana sevdiÄŸinin yanı cennettir. Sevmeden hiçbir ÅŸeyin tadı olmadığını, bu hikayeyi bilen bütün balıklar bilir.
YA Ä°NSANLAR?
BU YAZIYA PUAN VERiN...
Benzer Yazılar:
- Sos Vinigret MALZEMELER 15 kişi 6 kahve fincanı zeytinyağı (300 gr.) 2...
Benzer yazılar Yet Another Related Posts Eklentisini ile listelendi.
